Mikilvægt er að beina forvörnum gegn einelti að börnum sem sýna árásarhneigð í leikskóla því þrátt fyrir að umræðan um einelti snúi mikið til að grunnskólum hefur Vanda Sigurgeirsdóttir, lektor við Menntavísindasvið HÍ og sérfræðingur í eineltismálum, bent á að bæði börn og starfsfólk í leikskólum geti komið auga á eineltishegðun í yngri barnahópum sem mikilvægt sé að bregðast við. Frá þessu segir Nanna Kristín Christiansen í grein á vefnum Krítin.
Nanna Kristín skrifar: „Einelti meðal barna sem eru eldri en 9 ára einkennist líkt og annað ofbeldi af valdaójafnvægi, það eru börn í sterkari stöðu sem leggja börn í veikari stöðu í einelti og eftir því sem eineltið fær að viðgangast þá verður valdaójafnvægið meira. Í leikskólum aftur á móti virðist valdajafnvægðið ekki vera jafn skýrt þar sem árásarhneigð börn áreita ekki endilega veikari og hlédrægari börn heldur eru þau árásarhneigð gagnvart mörgum börnum. Í rannsóknum sem Vanda benti á kemur fram að bæði börn og starfsfólk getur komið auga á þessa hegðun í barnahópnum. Þetta þýðir að mikilvægt er að beina forvörnum að árásarhneigðum börnum í leikskóla og fyrstu bekkjum grunnskóla. Hér er mikið í húfi ekki aðeins til að stöðva einelti heldur hafa rannsóknir sýnt að þessi börn eru mun líklegri til þess en önnur að feta stíg afbrota og áhættuhegðunar (og enn og áfram vísa ég til erindis Vöndu Sigurgeirsdóttur)“.
„Ákveðinn hluti barna er útsettari fyrir einelti en önnur börn, þetta eru börn sem eru í veikari valdastöðu og eiga því erfiðara með að verjast. Hér er einkum um tvo hópa að ræða minni hópurinn inniheldur börn með ögrandi hegðun en í stærri hópnum eru hlédræg börn. Þetta eru viðkvæmir einstaklingar sem geta verið veikbyggðir, óöruggir, kvíðnir, varkárir og oft vinafáir. Það hefur reynst erfiðara að koma auga á þessa einstaklinga í leikskólanum og yngstu bekkjum grunnskóla, þannig virðast fá börn vera álitin þolendur á þessum árum. Þetta þýðir að það er ekki endilega best að beina forvörnum að ákveðnum börnum, heldur hópnum í heild. Þó þarf að huga sérstaklega að þeim börnum sem sannarlega eru í áhættuhópi eða verða nú þegar fyrir reglulegu áreiti“.
