Á dögunum birtist auglýsing í sjónvarpinu þar sem kona talaði til áhorfenda. Þetta var ósköp venjuleg kona og það var eins og hún hefði kíkt í kaffi og sæti við eldhúsborðið hjá áhorfandanum. Þetta var klár og flott kona með boðskap sem skipti máli. Útlit hennar var þannig að það var ekki eins og hún hefði verið matarlítil, jafnvel matarlaus, langtímum saman eins og svo margar konur og stúlkur sem sjást í fjölmiðlum. Hún hafði ekki farið í tímafreka snyrtingu hjá fagfólki áður en hún kom fyrir sjónir almennings í sjónvarpsauglýsingunni. Var, eins og fyrr sagði, venjuleg kona. En eitt augnablik slapp í gegn þessi hugsun “hún hefði nú mátt hafa sig aðeins til”.
Hvað er það sem fær upplýsta nútímakonu til að horfa á aðra konu, sem sannanlega hefur boðskap fram að færa og velta fyrir sér hvort hún hafi málað á sér varirnar? Jú, hamrað er á því í samfélaginu, ekki síst fjölmiðlum, hvernig konur eigi að líta út. Það versta er að umfjöllun um útlit kvenna er einhæf og snýst mest um hvernig konur geti sem lengst litið út fyrir að vera ungar stúlkur (hrukkum þarf að eyða, andlitið mála, magann slétta, brjóstum þarf að lyfta og það nýjasta er að kynfæri kvenna eiga að vera eins og á unglingsstúlku, helst vart af barnsaldri).
Það stöðuga áreiti sem dynur á okkur í formi útlits- og æskudýrkunar hefur áhrif. Sjálfsmynd okkar og sjálfsvirðing sprettur ekki upp óháð ríkjandi viðmiðum og staðalmyndum. Hana þarf að byggja meðvitað upp, fóstra og næra. Aðeins þannig eignast konur raunverulegt valfrelsi. Frelsi til að ákveða sjálfar hverjar þær vilja vera og hvernig þær vilja vera.
Við tökum undir með konunni sem skrifaði: Helvítis fokking útlitsdýrkun! Við viljum hafa frelsi til að vera eins og við erum, en ekki finnast við verða steypa okkur allar í sama mót. Styðjum heilbrigði og hollustu til að líkaminn dugi vel og lengi þannig að við getum notið lífsins, gleðinnar og hamingjunnar. Án þess að hafa áhyggjur af því hvort útlitið fylgi forskriftinni.
Tökum konuna í auglýsingunni okkur til fyrirmyndar og látum ekki staðalmyndirnar stjórna. Það er kominn tími til að upplifa raunverulegt frelsi og fagna dásamlegum fjölbreytileika okkar.
Fjóla Björk Jónsdóttir og Ingibjörg Elíasdóttir
Höfundar eru félagar í Zontaklúbbi Akureyrar
