Lögreglan á Akureyri hefur upplýst fjársvikamál þar sem Akureyringur á þrítugsaldri sveik pening út úr 10-12 borgurum með því að þykjast eiga vörur og bjóða til sölu á mjög góðu verði. Urður Snædal, kona um þrítugt, er ein þeirra sem situr eftir með sárt ennið. Hún hugðist kaupa fartölvu fyrir 35.000 krónur, lagði 14. ágúst sl. pening inn á reikning mannsins en fékk aldrei tölvuna, enda var hún sennilega aldrei til. Urður segist upplifa skömm og reiði vegna þess hve grunlaus og auðtrúa hún var en stígur fram til að vara fólk við svindlinu.
Undirheimar akureyrskur veruleiki
„Ég er miður mín. Bæði vegna þess að ég reikna ekki með að sjá þennan pening aftur og ég er líka miður mín yfir að hafa látið plata mig svona. Ég verð hins vegar að viðurkenna að mig óraði ekki fyrir að svona svik þrifust í þessum litla, fallega og að ég taldi örugga bæ. Hér heilsar maður fólki úti á götu og allir voða vingjarnlegir. Mig óraði ekki fyrir að svona neðanjarðarstarfsemi væri hluti af akureyrskum veruleika. En þannig er það nú samt,“ segir Urður.
Maðurinn var handtekinn fyrir helgi og verður ekki laus á næstunni þar sem hann mun nú afplána eldri dóm. Hann hefur langan afbrotaferil að baki, m.a. vegna ofbeldis. Hitt eru viðmælendur blaðsins sammála um að hann komi vel fyrir í gegnum síma og fyrir vikið hafi skapast trúverðugleiki um viðskiptin. Í tilviki Urðar sendi hann henni margsinnis skilaboð um að tölvan væri á leiðinni eftir að hún lagði inn á hann pening.
„Eftir á að hyggja var þetta ótúlegur bjánagangur, ég er hreint ekki stolt af því að hafa látið fífla mig svona, en ég lærði mína lexíu. Fulldýra lexíu reyndar. Mig bara óraði ekki fyrir að Akureyri hefði á sér svona dekkri hliðar.“
Lögregla varar við bland.is
Gunnar Jóhannsson, yfirmaður rannsóknardeildar lögreglunnar á Akureyri, varar við vefsíðum eins og bland.is, þar sem iðulega megi finna ýmis gylliboð. Ef sími sem kosti 175.000 krónur sé auglýstur á 50.000 krónur sé eitthvað að. „Fólk verður að vera á tánum og trúa ekki gylliboðum. Þá er ekki ráðlegt yfirhöfuð að stunda nokkru sinni blind viðskipti við ókunna aðila. Það er mjög áhættusamt að leggja pening inn á einhvern Jón Jónsson án þess að kaupandi hafi nokkru sinni hitt seljandann eða séð vöruna.“
Gunnar kannast vel við skömm hjá þeim sem leita til lögreglu í kjölfar svipaðra svika. Það megi þó ekki koma í veg fyrir að fólk leiti réttar síns og segi svona sögur opinberlega, öðrum til viðvörunar. Slíkt veiti sakamönnum og samfélaginu öllu aðhald.
-BÞ
