Skiptar skoðanir eru meðal bæjarbúa um hvort hita eigi áfram upp kirkjutröppurnar. Þar tekst á kostnaður og réttindi gangandi fólks, hagsmunir ferðamennsku hafa einnig verið nefndir. Logi Már Einarsson, arkítekt og oddviti Samfylkingarinnar í bæjarstjórn, segir að hitinn í fólki vegna málsins hafi komið á óvart ekki síst vegna þess að á sama tíma hafi verið unnið að því að færa fráveitu Akureyrar yfir til Norðurorku án þess að það hreyfði mikið við netbúum.
Kirkjutröppumálið kunni að vísa út fyrir sig, kannski séu að eiga sér stað ákveðin vatnaskil í umræðunni og kosningarnar í vor muni kannski snúast um stærri grundvallarspurningar í stað hefðbundins karps um tilfallandi verkefni.
Ósjálfbær og óvistvæn
„Í marga áratugi hefur Akureyri þróast á afar ósjálfbæran og óvistvænan hátt. Við höfum að mestu leyti byggt upp samkvæmt hugmyndafræði hinnar bandarísku bílaborgar, þar sem lykilhugtökin eru flokkun og aðgreining: Þú býrð í einu hverfi, vinnur í öðru, sækir afþreyingu í því þriðja o.s.frv. Afleiðingin verður gisinn bær með allt of stórum stofnbrautum, dýrum innviðum og lélegum almenningssamgöngum. Í svona bæ verður einkabíllinn fyrsti og stundum eini valkosturinn,“ segir Logi.
Hann segir að æ stærri hópur Akureyringa vilji snúa þessari þróun við. Svipaða tilhneigingu sjái fólk víða í nágrannalöndunum og í Reykjavík. Fólk vilji taka ábyrgð á umhverfi sínu og kjósi frekar að líta á sig sem borgara en neytendur. Krafa þess sé m.a. þéttari bær sem byggi á fjölbreyttri gerð íbúða og atvinnustarfsemi innan hverfa. Í slíkum bæ sé strætó, hjólreiðar og ganga hin venjubundni ferðamáti en einkabíllinn meira spari og til lengri ökuferða. Ávinningur umhverfisins verði umtalsverður og bætt lýðheilsa fylgi í kaupbæti.
-BÞ
