Lestur fer minnkandi í daglegu lífi unglinga nú til dags og er það miður. Unglingar hafa ekki mikinn áhuga á að lesa og vilja mikið frekar vera í tölvunni og hanga niðrí bæ með vinum sínum. Það að liggja upp í rúmi og lesa er því miður ekki eins algengt og áður en unglingar lásu mikið meira áður fyrr þegar það var minni afþreying og áreiti eins og er í dag.
Fyrir lesblinda er líka mjög erfitt að lesa texta í gömlum bókum eins og t.d. eftir Halldór Laxness. Málfar hans er oft á tíðum mjög strembið. Lesblindir eiga líka erfitt með að lesa texta hratt og þess vegna leggja þeir ekki í langar bækur því þær virðast vera óyfirstíganlegar.
Mér finnst að það þurfi að leggja meiri áherslu á að kenna börnum að lesa, jafnvel í leikskóla, þannig að þau verði a.m.k. búin að læra stafina þegar þau byrja í grunnskóla. Þau þurfa að lesa sérstaklega mikið í 1.- 4. bekk til að leggja grunninn. Mér þætti sniðugt að hafa stofu þar sem væri hægt að fara með unglinga með lestrarvanda og láta þá lesa þar. Mér finnst að það þurfi að halda bókum meira að unglingum en það þarf líka að gefa út fleiri unglingabækur. Það er ekki mikið efni sem er gefið út sérstaklega fyrir unglinga.
Í grein sinni Erfiðleikar með lesskilning fjallar Steinunn Torfadóttir um þá þætti sem þarf að þjálfa til að efla lesskilning. Þar kemur m.a. fram að skipulag og tímasetningar skipta máli þegar það á að þjálfa upp betri lesskilning. Áætla þarf tíma á hverjum degi til að lesa fyrir nemendur. Þetta á að vera hluti af lestrarkennslunni frekar en einhver stök kennslustund um lesskilning. Textinn sem valinn er þarf að innihalda orðaforða og setningaskipan sem hæfir vitsmunalegri færni nemandans. Með því að hlusta á innihaldsríkan texta vex bæði þekking og orðaforði nemenda. Mikilvægt er að taka tíma í lokin til að ræða efni textans.
Ekki er lesið fyrir börn jafn mikið og áður fyrr. Bækur eru ekki jafn mikið hafðar fyrir börnum. Tæknin spilar mikið inn í en tölvunotkun unglinga er gífurlega mikil og eyða þeir miklum tíma í tölvuleiki og þess háttar. Þá æfa unglingar kannski fleiri en eina íþróttagrein og hafa ekki mikinn tíma aflögu eftir æfingar. Umhverfið er ekki jafn lestrarhvetjandi og var sem er ekki gott. Breytum þessu. Lesum meira.
Hákon Þór Tómasson
Höfundur er nemandi í 10. bekk í Giljaskóla.
