Hildur Eir Bolladóttir. Mynd: Guðrún Hrönn
Sjö níu þrettán bank bank. Hvað er svona sérstakt við þessar tölur? Jú þær eru allar taldar heilagar, ekki það að tölur sem slíkar hafi ákveðna landhelgi eins og allt sem er heilagt heldur vísa þessar tilteknu tölur til einhvers sem telst heilagt. Á vísindavefnum kemur fram að samkvæmt gömlum hugmyndum búi talan sjö „yfir óvenjulegum töframætti og að í tölunni sé sjálf lífshrynjandin fólgin.“ Það munar ekkert um það. Talan sjö er líka langalgengasta talan í biblíunni enda er hún sett saman úr tölunni 3 sem er guðleg tala og vísar til hinnar heilögu þrenningar, föður, sonar og heilags anda og tölunni 4 sem er tala jarðar. Talan 9 er hins vegar þríheilög tala þar sem þrisvar sinnum þrír er níu. Þetta lærði ég nú reyndar ekki í guðfræði heldur las einhvers staðar á mbl.is. Talan þrettán er hins vegar býsna umdeild sbr. ótta fólks við það þegar föstudagur ber upp á þrettánda, e.t.v. vísar veruleiki tölunnar til þess að við þurfum að bera virðingu fyrir hinu heilaga og kannski má því segja að talan þrettán sé mikilvægust þessara talna í samhengi hjónabandsins. Af því að hjónabandið er heilagt og ef við berum ekki vissa óttablanda virðingu fyrir því þá er hætt við að illa fari. Ég veit að þetta hljómar svolítið eins og ég sé Móses endurfæddur að rogast með lögmálið niður Sínaífjallið, af því að í Gamla testamentinu er mikil áhersla á óttablandna trú í þeirri merkingu að það borgi sig ekki að óhlýðnast Guði og þegar fólk gerði það á tímum Gamla testamentisins og varð síðan fyrir áföllum snerist „sálgæslan“ gjarnan um að fólk hefði reitt Guð til reiði og hefði því kallað ógæfuna yfir sig. Jesús kom einmitt í heiminn til að leiðrétta þennan leiðinlega misskilning því Guð er ekki hefnigjarn Guð heldur góður Guð sem elskar börnin sín í ófullkomleika þeirra. Hins vegar er mjög mikilvægt að bera virðingu fyrir hinu heilaga og óttast um það sem er manni kærast, það þýðir ekki að maður eigi að vera stanslaust kvíðinn og hræddur heldur vakandi og þakklátur. Það eru engar gjafir lífsins sjálfsagðar og þar er hjónabandið meðtalið. En svo er það þetta með heppnina og hjónbandið, er það spurning um heppni? Nú er heppni vissulega til, því hvað er það að vinna stóra pottinn í Lottói annað en heppni? Og kannski má líka segja að góð heilsa sé á vissan hátt heppni. Veðrið á brúðkaupsdaginn er líka tvímælalaust spurning um heppni, þar fáum við engu um ráðið. Ég held hins vegar að farsæl hjónabönd byggist afar sjaldan á heppni, þau byggjast á tilfinningalegri og félagslegri verklagni. Farsælt hjónaband byggist auðvitað á mörgum þáttum sem við höfum öll a.m.k heyrt um, það byggist náttúrulega á kærleika eða ást, trausti, virðingu, samstöðu, samhygð og vináttu, gæði þess aukast síðan enn fremur með húmor, hrifnæmi, hugrekki og hreinskiptni s.s. með háunum fjórum. Þetta er margslungið eins og talnaspekin sem þó er svo ótrúlega lógísk þegar maður fer að skilja hana. Ekki það að ég skilji hana til hlítar. Ekki frekar en hjónabandið. Og þar erum við komin að kjarna málsins, við getum ekki lifað í fullkomnu hjónbandi, af því að við erum sjálf ekki fullkomin, 7/9/13 bank bank (bara ef ske kynni að það gerðist einhvern tímann). Við getum s.s. ekki ætlast til þess að samfylgdin við maka okkar gangi snuðrulaust fyrir sig, við erum bara fólk og við erum öll dálítið pirrandi, ég er oft pirrandi og þú ert það örugglega líka. Þegar við höfum áttað okkur á þessu þá er a.m.k hálfur björnin unnin því hamingja hjónabandsins snýst á endanum um raunhæfar væntingar og innsæi á eigin styrkleika sem og veikleika.
Það hafa margir valið þennan dag til að ganga í hjónaband með þá ósk í hjarta að gæfan verði þeim samferða í framtíðinni, það er eðlileg bæn og réttmæt, við viljum auðvitað vera gæfufólk á öllum sviðum lífsins. Gæfa er hins vegar ekki sama og heppni, gæfan er afkvæmi góðra ákvarðana og viljans til að lifa fallega, gæfumanneskja getur orðið fyrir mörgum áföllum í lífinu en verið samt gæfumanneskja af því að hún lætur gott af sér leiða og stuðlar að hamingju annara. Ég óska ykkur þess að þið verðið umfram allt gæfumanneskjur í ykkar lífi og samfylgd og ekkert 7/9/13 með það.
Hildur Eir Bolladóttir
