Sparisjóður Þórshafnar og Sparisjóður Svarfdæla, Dalvík hafa nú sameinast í einn sem bera mun nafnið Sparisjóður Norðlendinga. Þetta var samþykkt samróma á aðalfundi sparisjóðanna tveggja sem haldnir voru sl. fimmtudag og hefur Fjármálaeftirlitið samþykkt samrunann.
Hólmgeir Karlsson, stjórnarformaður sjóðsins, sem áður var stjórnarformaður Sparisjóðs Þórshafnar, hefur sagt að sameiningin sé vel til þess fallin að styrkja sparisjóðina og að fleiri sparisjóðir geti haft gagn að því að skoða sameiningu til að styrkja sparisjóðakerfið. Unnið hefur verið að sameiningunni frá því í mars.
Höfuðstöðvar hins sameinaða sjóðs munu verða á Dalvík en alls verða starfsstöðvar sjóðsins fimm, á Dalvík, Þórshöfn, Kópaskeri, Hrísey og Raufarhöfn. Stjórn skipa Hólmgeir Karlsson, Auður Hörn Freysdóttir, Sigurður Skúli Bergsson, Jón Ingi Sveinsson og Kristín Kristjánsdóttir. Jónas Mikael Pétursson, sparisjóðsstjóri Sparisjóðs Svarfdæla, mun gegna starfi sparisjóðsstjóra. Starfsmenn Sparisjóðs Norðurlands eru nú 17.
Sparisjóður Svarfdæla hefur verið starfræktur í 120 ár en Sparisjóður Þórshafnar var stofnaður árið 1944. Báðir sjóðirnir fóru illa í bankahruninu og þurfti ríkið að koma þeim til aðstoðar með fjárframlögum.
Til stóð Landsbankinn myndi kaupa Sparisjóð Svarfdæla en í fyrrahaust runnu þau áform út í sandinn og lagði Tryggingasjóður sparisjóðanna honum til nýtt stofnfé auk víkjandi láns.
Árið 2008 stóð til að sameina Sparisjóð Þórshafnar og Sparisjóð Keflavíkur en harður kjarni fólks á svæðinu kom í veg fyrir þá sameiningu. „Hefðu menn gert það væri fjöldi manns hér á vonarvöl,“ sagði Guðmundur Vilhjálmsson, sjómaður og stofnfjáreigandi í sjóðnum í viðtali við fréttastofu Stöðvar 2 í október 2009 en þá var komið í ljós að illa hefði farið fyrir stofnfjáreigendum ef áætlanirnar hefðu gengið eftir. Guðmundur sagði að búið hafi verið að útvega erlent lán frá Landsbankanum fyrir stofnfjáraukningunni og stofnfjáreigendur ekkert þurft að gera annað en að skrifa undir. Lánið hefði á þeim tíma verið 400 milljónir króna en í kjölfar hrunsins hefði skuldin líklega að minnsta kosti tvöfaldast. Steingrímur J. Sigfússon og hans ættmenni á Gunnarsstöðum voru með Guðmundi í andófinu, - þeir vildu halda sparisjóðnum í höndum heimamanna, - og það var hart tekist á. Guðmundur segir að það hafi verið um 20 manna hópur sem stóð fastur á móti sameiningunni og þau hafi fengið ýmislegt á sig á þeim tíma en sameiningin féll á einu atkvæði. Frá þessu var sagt í fréttum Stöðvar 2 á sínum tíma.
